Najpoznatiji je po svojoj epskoj poemi „Gorski vijenac“, koja se smatra za primarno remek-delo srpske književnosti. „Gorski vijenac“ oslikava jedinstveni ritam srpskog jezika i nije za njega slučajno Miloš Crnjanski govorio: „Kada bi nestao srpski narod, a ostao ‘Gorski vijenac’, ostalo bi dosta!“ Poznata su i druga njegova dela, a među njima naročito „Luča mikrokozma“, „Ogledalo srpsko“ i „Lažni car Šćepan Mali“.
Kao vladar, NJegoš je svim svojim bićem radio na nacionalnom oslobođenju i ujedinjenju svih Srba u jednu državu i bio je spreman da se odmah odrekne svoje svetovne vlasti zarad ujedinjenja sa Srbijom. Kamo sreće da takvih političara ima i danas među Srbima u Crnoj Gori i da ne izmišljaju nekakvu dualnu crnogorsku posebnost u odnosu na ostale Srbe i insistiraju na crnogorskoj razdvojenosti, nezavisnosti i posebnosti.
Ako je najmudrija srpska glava NJegoš bio za potpuno i bezuslovno ujedinjenje srpskog naroda, zašto ne bismo to bili i mi?
izvor: Историја Срба
Ova informacija sigurno nije prijatna ali u najtežim trenucima može biti veoma korisna. „Milenkovic and co“ već skoro 30 godina