U poslednje vreme se u francuskoj javnosti mogu čuti sve više oni koji govore o etničkoj, kulturalnoj – sve u svemu demografskoj promeni koja strkturalno menja sliku francuskog naroda. Pre desetak godina kada se govorilo o „Velikoj zameni“ misleći na stanovništvo, zagovorinici ove teorije su nazivani rasistima. Međutim sve je više danas onih koji se usuđuju da istini pogledaju u oči, da se javno izjasne o ovoj temi a to potvrđuju i brojke, koje su neumoljive. Zbog toga je i rast desnice u velikom naletu. Prenosimo vam kompletan tekst intervju sa portala Boulevard Voltaire sa Nicolas Pouvreau-Monti direktor „Istraživačkog centra za imigraciju i demografiju“ (OID) koji je uradila Quitterie de Prémesnil (student žurnalistike).
Francuska u kojoj većinu čine ljudi imigracionog porekla mogla bi da nastane do 2100. godine, prema projekcijama OID-a.
Godine 1985. Le Figaro Magazine izazvao je skandal naslovnicom koja je postala poznata: „Hoćemo li i dalje biti Francuzi za 30 godina?“, ilustrovanom Merjanom (simbolom Francuske) sa velom. Taj dosije, zasnovan na radovima demografa Žerara-Fransoa Dimona i razmišljanjima Žana Raspaja, autora knjige Kamp svetaca, već tada je postavljao pitanje demografskih posledica imigracije.
Četrdeset godina kasnije, ova debata se vraća u sam vrh političkog života. Opservatorija za imigraciju i demografiju (OID) projektuje nekoliko scenarija razvoja francuskog stanovništva do 2100. godine, u zavisnosti od toga da li će se imigracioni tokovi održati, smanjiti ili drastično skresati. U „visokom“ scenariju, do kojeg bi došlo ako bi imigracija nastavila sadašnjim tempom, osobe vanevropskog porekla postale bi većina među novorođenčadima ubrzo nakon 2040. godine; postale bi većina u ukupnom stanovništvu sredinom 2070-ih, dok bi osobe bez imigracionog porekla postale manjina oko 2050. godine. Direktor OID-a, Nikola Puvro-Monti, analizira ove scenarije.
Kiteri de Premesnil: Da biste izgradili „visoki“ scenario, koji je najkatastrofalniji, na koje se podatke tačno oslanjate i kako modelirate „imigracioni kontinuitet“ tokom vremena?
Nikola Puvro-Monti: Svi scenariji se oslanjaju isključivo na zvanične, institucionalne izvore. Tu je celokupan statistički aparat koji održavaju INSEE (Nacionalni institut za statistiku) i INED (Nacionalni institut za demografska istraživanja) kroz više generacija: o imigrantima, potomcima imigranta, direktno o deci imigranata, ali i o unucima. Ponekad se stvara preterana slika o tome šta navodno nije moguće u francuskom pravnom okviru zbog ograničenja takozvanih etničkih statistika, ali zapravo postoji statistički aparat koji prati poreklo kroz više generacija.
Oslanjamo se na dostupne podatke kako o strukturi francuskog stanovništva danas, tako i o razlikama u stopi fertiliteta između različitih grupa. Žene imigrantkinje iz subsaharske Afrike u Francuskoj imaju stopu fertiliteta, to jest prosečan broj dece po ženi, koji je dvostruko veći od stope žena rođenih u Francuskoj. Takođe se oslanjamo na ono što znamo o najnovijim imigracionim tokovima, na stope mortaliteta, starosnu piramidu — sve su to javni podaci.
nastavak na sledećoj strani
